Sevgili Peygamberimiz Bütün Yaratılmışların Efendisidir

Allahü teâlâ, kullarının îmân etmelerini, verdiği ni’metlere şükretmelerini, ibâdet yapmalarını, güzel ahlâka sâhip olmalarını, kendi aralarında kardeşçe yaşamalarını, sevişmelerini, birbirlerine yardımcı olmalarını istemiş ve emretmiştir.

Burada önemle ifâde edelim ki, insanlar, Allah’ın Peygamberlerine tâbi’ olup, onların emir ve yasaklarına uydukları müddetçe, huzûrlu ve râhat birer hayât yaşamışlar, birbirlerini sevip-saymışlardır. Emirlere ve yasaklara uymadıklarında ise, huzûrsuz olmuşlar, râhatları bozulmuş; ahlâksızlık, zulüm ve haksızlık bütün cemiyeti sarmıştır.

Kur’ân-ı kerîm, baştan sona kadar Peygamber Efendimizin medhiyle, övgüsüyle doludur. O, dînli-dînsiz, zenci-beyâz, dünyâda yaşayan herkese Peygamber olarak gönderildi. İki âyet-i kerîme meâli şöyledir:

“De ki: Ey insanlar, ben, Allah’ın hepinize gönderdiği Resûlüm.” [A’râf, 158]

[Ey Resûlüm!] Biz seni bütün insanlara [Cenneti] müjdeleyici ve uyarıcı [çeşitli azapları haber verici] olarak gönderdik, fakat insanların çoğu bilmezler.” [Sebe’, 28]

Diğer Peygamberler, kendi milletlerine gönderilmişti. Bir âyet-i kerîme meâli:

“Biz, her Resûlü, bulunduğu kavminin diliyle gönderdik ki, onlara apaçık anlatsın.” [İbrâhîm, 4]

Bir hadîs-i şerîf meâli şöyledir:

“Her peygamber, yalnız kendi kavmine geldi; ben ise, bütün insanlara gönderildim.” [Buhârî, Müslim, Tirmizî, Nesâî]

Resûlullah Efendimiz, insanların olduğu gibi cinnîlerin de Peygamberidir. Kur’ân-ı kerimde, “Âlemlere uyarıcı olması için…” buyuruluyor. (Furkân, 1)

Bütün müfessirler, “Bütün âlemlere” ifâdesine, cin tâifesi de dâhildir” buyuruyorlar. Âlem, Allah’tan başka her şeye, her mahlûka denir. Bunun için birçok âlim, Peygamber Efendimizin meleklere de gönderildiğini söylemişlerdir.

Enbiyâ sûresinin, “Biz, seni, âlemlere rahmet olarak gönderdik” meâlindeki 107. âyeti, Sevgili Peygamberimizin, bütün insanlar için rahmet olduğunu bildirmektedir. Fetih sûresinin, “Bütün dînlerden üstün kılmak üzere, Resûlünü hidâyet ve hak dîn ile gönderen O’dur” meâlindeki 28. âyet-i kerîmesi de, Resûlünün en üstün olduğunu göstermektedir.

Peygamber Efendimiz, bütün insanların, bütün peygamberlerin ya’nî âlemlerin Efendisi, kâinâtın Efendisi, iki cihânın güneşidir. Bu konuda birkaç hadîs-i şerîf zikredelim:

“Kıyâmette insanların seyyidiyim, efendisiyim.” [Buhârî, Müslim, Tirmizî]

“Ben, bütün insanların efendisiyim.” [Buhârî, Tirmizî, İbn-i Mâce, İmâm Ahmed, Dârimî]

“Ben, âlemlerin efendisiyim.” [Beyhekî]

“Ben, bütün peygamberlerin seyyidiyim, efendisiyim.” [Dârimî, İbnü’n-Neccâr]

Peygamber Efendimiz (sallallahü aleyhi ve sellem) bunları bildirirken, “Bunları övünmek için söylemiyorum, hakîkati bildiriyorum. (Hakîkati bildirmek benim vazîfemdir. Bunları söylemezsem vazîfemi yapmamış olurum)buyuruyor.